درخت

درخت، از ابتدا درخت بود

بیست
ساعت ۱٠:٤٦ ‎ق.ظ روز ۱٧ فروردین ۱۳۸۸  

 

کم گویی

1-  اگر عناصر، شخصیت ها و واژه های یک فیلم مثل آب باشد مدت حضور مخاطب در هنگام تماشای آن می تواند مثل بودن در یک مکان هایی مثل: دریا، دریاچه، رودخانه، چاه، گرداب، باتلاق و ... باشد. ایجاد هر کدام از این محیط ها در ذهن مخاطب و سپردن فکر او به این مکان ها در مقیاس های متنوع، خود صرفاً یک ارزش نیست. بدین معنی که اگر فیلمی مثل دریا عمیق و گسترده باشد لزوماً فیلمی عالی نیست، شاید در وجه دیگری مثل پرداخت صحیح ریتم دچار کمبود باشد و یا اگر فیلمی مثل یک گودال کوچک آب، سطحی و کم عمق باشد حتماً فیلم بد و غیرقابل قبولی نیست، شاید در ایجاد حسی متفاوت و ماندگار در ذهن مخاطب موفق بوده باشد.

2-     بیست یک فیلم کوچک و جمع و جور از نظر تعداد شخصیت ها و مکان ها است ولی این کوچکی به طرز آزار دهنده ای و شاید ناخواسته در دیگر عناصر فیلم هم دیده می شود. از طرفی فیلم ساز نخواسته است که ما را در میان یک اقیانوس عمیق مواج رها کند که با دست و پا زدن و فروغلطیدن در عمق و رهایی در نوع حرکت، چیزی جدید را تجربه کنیم و از طرف دیگر در ایجاد یک حس متفاوت و تا حدودی ماندگار که از فیلم هایی با این مقیاس - مثل دریاچه های خیلی کوچک- انتظار می رود ناتوان مانده است.

3-  درست است که فیلم نامه هایی همواره در همراه کردن مخاطب موفق بوده اند که در ارائه اطلاعات -به طرز معنی دار و تا حد امکان- خود را محدود کرده اند، ولی این موفقیت یک شرط هم دارد و آن جایگزینی دیگر عناصر مثل مکان ها و لایه های زیرین شخصیت پردازی و گفتگو نویسی به جای همان داده های نداده است. شخصیت های بیست بیشتر سکوت کرده اند در حالی که هیچ عنصر دیگری در فیلم نامه نتوانسته است این خلاء را پر کند. فیلم از همین بخش بیشترین ضربه را می خورد و این کمبود در بخش هایی از فیلم در قالب از نفس افتادن ریتم بروز می کند.

4-  بیست رنگ و بوی امروزی ندارد. اگر موبایل را از دست کارگر سالن بگیریم فیلم کاملا بی زمان می شود. آیا به تصویر کشیدن و نقد جامعه ما بدون توجه به ویژگی های زمانی آن کاری درست و مفید است؟

5-  حضور جوان نوازنده در میان شخصیت های فیلم نه تنها هیچ مشکلی را حل نکرده بلکه با ایجاد پرسش های بیشتر و سرگردانی بدون هدف، فیلم را چند گام عقب تر برده است. حضور او نه کمکی به روان تر شدن داستان می کند و نه روابط میان شخصیت ها را بازتعریف و یا دچار تغییر و تحول می کند. حتی نوع انتخاب بازیگر و ظاهر و لحن او هم این مشکل را بیشتر کرده است. حذف او از فیلم بجز نبود نوازنده در عروسی پایانی چه کمبود دیگری را ایجاد می کرد؟

6-  تمامی کارگران سالن پذیرایی به بودن در آن جا و حضور سلیمانی بیشتر عادت کرده اند و رفع نیازهای  مالی و مکانی آنها در اولویت بعدی آن هاست. تعلق خاطری که برخلاف میل صاحب سالن ایجاد شده است و ترش رویی ها و برخوردهای بازدارنده ی او هم مانع از ایجاد آن نشده است. حسی که می توان آن را در همه ی افراد جامعه دید و این فیلم در به نمایش در آوردن آن موفق بوده است.

7-  برترین ویژگی فیلم که تا بخشی پوششی بر نقص های آن گذاشته است، بازی خوب بازیگران و ارتباط حسی خوب میان آن هاست. بازیگرانی قدیمی با بازی هایی نو.

 

 


کلمات کلیدی: بیست ،کم گویی